Şevval

Şevval
@sevvalyz
Bir gün sarar ruhunu yokluğumun kefeni Benden uzaklaşmadan asla bilmezsin beni
7 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Lehfânım sevgili… İçimdeki derdin dermanı sensin. Sen sön dersen söner. Sen gelirsen döner ay güneşe, Gün doğdu, diye müjde verir. Ve ben, Sensiz çektiğim çileleri, İçtiğim ağu olan şerbetleri, Günleri, geceleri, Dağ misali saatleri, Unuturum hemen, yadımdan silinir. Olurum aşkından ancak fâhir. Vakti gelince sevmelerin, Can benim hayat sensin. Ömrüme mânâ katan yalnız senin yüzündür. Yanıma yoldaş omzuma fersin. Şafaktaki yağmur kokusu, Gönlümün öksüz yavrusu, Senin yurdun benim gönlümdür. Teninde açan müge kokusu, Bezm-i ezelden beri tek sözümdür.
Şiir
İster miyim? İstemem. Gelmesin Süveyda. Bende aşikâr olmasın. O zaman yoktum Şimdi buradayım, demesin. Şimdi yoksa bir daha hiç olmasın. Çünkü onun var olması demek, Benim yok olmam demek.
Ey melâl
Ahuların seni kıskandığını Kalbime fısıldarken rüzgarın dudakları Yüreğine tutunmak istiyorum sessizce Esrik bakışlarını ayırma gözlerimden Şafak hatıraların kanadında gizlidir Tanyeri bir çocuğun avuçlarında
Sayfa 36
Şiir
İbrahim, baltanın suçu yok. Kırılmak puttan eskidir.
Ey benim bahtıyârim Gönlümün tahtı yârim Yüzünde göz izi var Sana kim baktı yârim