Reklam
İnsan her şeyini kaybedince, elinde kalan en son şey için çaresizce mücadele ediyor.
Ben...ben yalnızca insanın böyle anlarda ölenle birlikte ölmeyip hayatta kalabilmesini...ertesi sabah uyanıp dişlerini fırçalayabilmesini, kravatını bağlayabilmesini anlamıyorum...
Başkaları söz konusu olduğunda insan mantıklı ve nesnel olabiliyor.
iyilik, yardım falan sona erer, yani bir yerde sona erer... insanın kendi hayatının ve kendi sorumluluklarının başladığı yerde...
Reklam