Şevval Savaş
@sevvy
Namık Kemal Üniversitesi, Alman Dili ve Edebiyatı öğrencisi. Yeryüzüne dayanabilmek için de yazan birisi.
Her insan bir hata, bir yanlış davranış değil miydi? Dünyaya gelir gelmez sıkıntı ve üzüntü içinde geçecek bir esaret zincirine bağlanmıyor muydu? Hapishane! Hapishane yaşamı! Her yerde zincirler ve engeller bekliyor insanı!
Ölüm denen şey neydi? Bunun yanıtını öyle gösterişli sözlerle veremezdi: O bu yanıtı içinde hissediyordu, o ona bütün benliğiyle sahipti. Ölüm bir mutluluktu, öylesine büyük bir mutluluktu ki, ona ancak Tanrı'nın izniyle kavuşabilirdi, o son derece acı veren yanlış yola sapmaktan bir geriye dönüş, ağır bir yanlışın düzelilmesi, en korkunç zincirlerden ve engellerden kurtuluşu...
"İşte görüyorsunuz, yine her şey bitti," dedi. "Yine cezalandırıldık. Ne zaman biraz neşelenmeye kalkışsam, hayat hemen öç alır benden..."
İyi şeyler hep gecikir zaten, hep geç gelir ve geldiği zaman da sevinemezsiniz, bir türlü sevinmek gelmez içinizden...
İsteklerimiz ve girişimlerimiz, sinirlerimizin bazı gereksinimleridir, bunları sözle anlatmak çok zordur.