Sana büyük caddelerin birinde rastlasam
Elimi uzatsam tutsam götürsem
Gözlerine baksam gözlerine konuşmasak
Anlasan
Elimi uzatsam tutamasam
Olanca sevgimi yalnızlığımı
Düşünsem hayır düşünmesem
Senin hiç haberin olmasa
Senin hiç haberin olmaz ki
Başlar biter kendi kendine o türkü
Şaziye karşımda ezildikçe içimdeki zalim büyüyor, galiba şu aynadaki manyak, hızla benliğimi ele geçiriyordu. İnsan en çok sevdiklerine acı çektirir . Öyle mi, yoksa benim gibi akıldan yoksun dengesizler mi yapar bu işi sadece. Bence herkes yapar, çünkü tuhaf bir hakimiyet hissi veriyor insana.