Şeybe İspirli
@seybe_ispirli
Bir öğren, bir öğret, bir oku, bir yaz.
Şu anda okuduğu kitaplar
Herkese selam,
Aslında bu kitaba inceleme yazmak gibi bir düşüncem yoktu fakat kitabı bitirdikten sonra şu 1K'nın okuduğumuz süre zarfını yüzümüze vurması dolayısıyla iki kelam etmeden geçmek istemedim. Tam tamına 16 günde okumuşum, korkunç bir süre. Ama neden 16 gün? Asla bağ kuramadım, zorlama bir kurgu gibi geldi, betimlemeleri beğenmedim ve okurken çok sıkıldım. Elime her alışımda çok az okuyup bıraktım. Çocuklar için yazılmış bir kitap olduğunu iddia eden tayfa neyin kafasını yaşamış bu kitap için ona da asla anlam veremedim, keza içinde çok değişik betimlemeler var, herhangi bir çocuğun bunları kavrayabileceğini hiç zannetmiyorum. Sanırım çocuklar için denmesinin tek sebebi baş karakterin çocuk olması ve büyülü gerçeklik ile yazılmış olması.
Çok satanlardaki yerini yıllardan beri korumasından ve herkesin öve öve bitirememesinden dolayı ben de artık okuyayım şunu dediğim kitap maalesef bana asla hitap etmedi. Ki bu çok satan kitapları ölümüne savunan okurların popülerite zehirlenmesi yaşadığını düşünüyorum, çünkü aynı kalitede daha az bilinen bir kitap için bu denli olumlu yorumlar okumuyoruz. Okuyup okumamak tamamen size kalmış fakat düzenli okuyan okurlar çok fazla beklentiye kapılmadan okusun derim.
Siz hiç aldatıldınız mı?
Hiç hamileyken dayak yediniz mi?
Tecavüze uğradınız mı?
Susmak zorunda kaldınız mı?
Sizin özgürlüğünüz hiç elinizden alındı mı?
Hiç kimsesiz kaldınız mı?
Tecavüzcünüz ailenize sus payı verdi mi?
Siz hiç dayaktan hastanelik oldunuz mu?
Kendi kendinize kürtaj yaptınız mı?
Bebeğinizin cinsiyeti kız diye gizlemek zorunda kaldınız mı?
Bebeğinize bira şişesinden biberon yapmak zorunda kaldınız mı?
Sizin hiç çığlıklarınız duymazdan gelindi mi?
Çırpınışınız görmezden gelindi mi?
Yaşadıklarınız ve yaşayamadıklarınız bilmezden gelindi mi?
Sizin hiç alkolik kocanız oldu mu?
Kocanızın yemeğine gizli gizli antabus karıştırmak zorunda kaldınız mı?
Leyla bunların hepsiyle tek başına savaşmak zorunda kaldı. Bu aslında Leyla'nın değil, Leylaların hikâyesi...
"Mesela ben dayak yedim diye karakola gitsem, biriniz şahitliğe gelmezsiniz, niye? E aile meselesi ne olsa, yarın öbür gün ben kocamla iyi olurum, hatta size, "Sana ne be, kocam değil mi döver de sever de," bile derim de, siz kötü olursunuz di mi? Siz karışmazsınız. Bana üzülürsünüz tabii ama taraf tutmazsınız... Öyle de bir tutarsınız ki: Ben zulüm çekerken susuyorsanız, kocamın tarafındasınız. Siz, erkek tarafısınız. Amaaan, benim babam bile özbeöz babamken, kız tarafı değil erkek tarafıydı." syf, 16.
Eğer bir gün engelli bir çocuğum olursa ne yaparım, diye düşündünüz mü? Bu soruyu genç yetişkinlik döneminde herkes kendine en az bir kere sormuştur. Yazarın engelli çocukları var ve onlara bir türlü anlatamadıklarını, bu kitapta anlatmış. Onlar hiçbir zaman okuyamayacak olsa da sayfa 7'de "Unutulmamanız için, engelli kartı üzerinde sadece bir fotoğraf olarak kalmamanız için." bu kitabı yazdım, diyor yazar.
Yazarın külliyatına giriş yapmak adına başlangıç kitabı olarak seçilebilir. Daha önce Asla Kimseyi Öldürmedi Benim Babam kitabını okuyup o kadar da beğenmemiştim ama burada ele aldığı konu itibariyle beni kavradı. Anlatı türünün örneklerinden biri olduğu için sayfalar metine boğulmamış ve dili son derece akıcı. Yazar; duygu, düşünce ve anılarını çok güzel aktarıyor okuyucuya. Okurken ister istemez empati kuruyorsunuz. Bu türü okumayı sevenlere öneririm.
Sen neymişsin be Osman!Edebiyat
Bir yazar nasıl bu kadar iyi yazabilir mantığım almıyor. Okuduğum en en en orijinal üsluba sahip yazarlardan biriydi. Yine kadri kıymeti bilinmeyen, edebiyatımızın bir köşesine itilmiş ve muhtemelen ölümünden sonra değerlenecek yazarlarımızdan biri... Yazar; Osman ismini verdiği eski partnerine iç döküşlerini, ayrılık acısını ve kendi kendini tamir edişini bir nevi mektuplarla aktarıyor bize. Mektup da mektuptu doğrusu!
Daha önce Kafa dergisinde yayımlanan bu yazılar, yazarın çizimleriyle bir araya getirilerek kitaplaştırılmış. Uzaktan bakınca basit bir aşk kitabı gibi görünse de daha ilk satırlardan aslında hiç de öyle olmadığını anlıyorsunuz. Yazarın bu derleme için çok emek verdiği belli, aşkı bilimsel verilerin ışığında nasıl analiz ettiğini okursanız ne demek istediğimi daha iyi anlardınız. Her cümlesi aforizma, hayat dersi, ayrılık sonrası eğitimi...
Ne desem bu kitap için eksik kalacak biliyorum, sadece "alın ve okuyun". Kendinizden mutlaka bir şeyler bulacaksınız, çünkü herkesin bir Ahmet'i, Mehmet'i, Serkan'ı, Erkan'ı ve Osman'ı var; biliyorum :)
"Ben seni kalbimin hafızasıyla hatırlıyorum Osman." syf, 83. İsmi Osman olmasa da hepimizin kalp hafızasıyla unutmak istediği Osmanlar için ağıt niteliğinde. Keyifli okumalar.
"İnsanlar genelde hastalıklarının "kafalarının içinde" olduğunu duymak istemezler." syf,98.
Doktor Garry, eşi Gigi Vorgan'ın da desteğiyle yazdığı bu kitapta bize kapakta da yazdığı şekliyle sıradışı 15 vaka sunuyor. Bu vakaların hepsinde bizzat kendisi çalışmış olan Psikiyatrist Garry Small agorafobiden, su zehirlenmesine kadar ender rastlanan hastalıklara; aile içi çatışmalardan, aldatmaya kadar daha sık rastlanan sorunları ele almıştır. İçerisinde her bireyin kendinden kesitler bulabileceği bu eser büyük bir emeğin ve araştırmanın ürünü. Duygu Akın da bir çevirmen olarak harika bir iş çıkarmış. Dili toplumun her kesiminin okuyabileceği kadar yalın ve içeriği psikiyatriye dair önyargı geliştirmiş herkesi ikna edebilecek kadar derin. Psikolojik hastalıkların utanılacak bir şey olmadığını, her psikolojik hastalığın altında aslında fizyolojik birtakım sorunların da bulunduğunu ortaya koyan bu muazzam eseri bütün psikoloji camiasına ve kendini fark etmek isteyen bütün okurlara tavsiye ediyorum.
