Biz acı çekerken, acımızın çemberinin dışında mutluluğun var olduğuna inanırız. Acı çekmediğimiz zaman, mutluluk diye bir şey olmadığını biliriz, bu yüzden de katlanacak bir acımız yok diye daha büyük bir hüzün duyarız.
Elbette acı çekerek insan birçok sey öğrenebilir. Ne yazik ki acı çekmek ögrendiklerimizden yararlanacak gücü bırakmaz bizde; bir şeyi sadece bilmekse, hiçten de az bir şeydir.