"Gitmen gerek." Bunu alçak sesle söylemişti, sesinde öfke duymadım. Onun kararlılığını duydum. Ama doğrusunu söylemek gerekirse, paniğe kapıldım.
Şöyle demek istedim: Gidersem, seni bir daha hiç göremeyeceğim. Zor şeyler yaşadık ama gönderme beni. Seni bir daha görmemeye dayanamam!
"Tamam, anne" dedim. "Tamam. Yarın mı?"
"Sanırım hiçbir şey söylemedim çünkü hayatım boyunca yaptığım şeyi yapıyordum; kendilerini nasıl utanç verici bir duruma düşürdüklerini bilmeyen insanların hatalarını örtbas ediyordum."