Hepimizin asil ya da korkunç şeyler yapma kapasitesi vardır.Denklemin hangi tarafında olacağımız hangi koşullarda olduğumuz değil , alacağımız kararlara bağlıdır.
Mevlana diyordu ki:
Geçmiş unut
Koy bir kenara
Yeni bir sayfa aç
Kurtar benliğini dünden
Bugünün çocuğu ol
Bütün bilgeliği ve gülümseyişiyle gençliğin
Şu anı hiç terk etme ne olur
Sonsuza uzanan şu günü, terk etme.
Zaten insanın kaderini bilmesinden daha korkunç ne olabilir ? Herkes öleceği günün saatini bilseydi,geçen her dakikayi tabut çivisi gibi algılamaz mıydık?