Bu mezarda ne denli tutkulu,günahkar,isyankar bir yürek yatıyor olursa olsun,üzerinde yetişen çiçekler gene de masum gözleriyle uysal,sakin bakar bize: Yalnızca edebi huzurdan,doğanın "kayıtsız" , büyük huzurundan değil,ölümsüz barıştan,sonsuz yaşamdan da söz ederler...
İnsanlık tarihi davetsiz misafirleri sevmezdi; kahramanlarını kendi seçer,ne kadar usandırıcı bir çabaya girerlerse girsinler hakkı olmayanları acımasızca geri çevirirdi; talihin ilerlemekte olan arabasından bir kez düşen kişi,arabaya bir daha yetişemezdi.
Sırf insanların yokluğunu çektiği için kendini ölümün kollarına bırakmıştı aslında,ufacık bir komediyle kandırılabilen bu kıt akıllı sersem insanların.