shadowriter
@shadowwriter
gürültüye geldi her feryadımız.
-oğuz atay,tutunamayanlar.
yazarcılık oynuyor
39 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
deli misin, aydın mı?
insanlar sürekli konuşur, durur... siz odanızın köşesinde olduğunuz yerde sallanarak delirene kadar da devam ederler. onlar (o pis ve küçük zihinliler) sizi haklı olduklarını söyleyerek manipüle ederler.
"kim yazar oldu ki sen olacaksın?" derler alayla. "sen bu boş işleri bırak da bir okul oku. ya da seni bizim bla bla ustaya verelim, çırağı olursun." diye devam ederler. sesler yükselip konuşanlar arttıkça çaresizleşirsiniz. ya boyun eğer bla bla ustaya gidersiniz, ya da hiç istemediğiniz bir bölümün en düşük puanlı mezunu olursunuz. fakat çaresizlik hissetmeyip onların dediklerinin tersini yaparsanız?
ya gerçekten yazar olursanız?
bu kitap martin adında bir denizcinin aşık olduğu kız için kendini burjuva sınıfına ait hissetmeye çalıştığı dönemde edebiyatla, sosyolojiyle, bir çok yazar ve şairle tanışmasını anlatır. martin burjuva sınıfının hayalini kurarken, aslında onların kendisinden de bilgisiz olduğunu öğrenir. ÇÜNKÜ MARTİN ÖĞRENDİĞİ BİLGİLERE, BURJUVA İSE KALIPLAŞMIŞ FİKİRLERE AİTTİR.
burjuva ve kendi sınıfı arasında sıkışıp kalan martin artık kendini hiçbir yere ait hissetmez. artık sadece zamanında yazıp red yediği yazıları ve bildikleriyle baş başa kalır.
baş başa kalmak kendinle,
bir ödül mü, bir ceza mı?
farkındalık ve herkesten çok bilmek,
seni bilim adamı mı yapar,
yoksa bir aptal mı?
-s.w.
derin siyahlar, derin hayatlar.
siyah genelde karamsar insanlarda olan bir renk gibi gelir. peki siyah aslında bazı hayatların rengiyse?
kitabımız yazarın ilk kitabı olmasına rağmen mükemmel, işlenen konular ise görülmeyen derin siyahlarla ilgili...
daha önce hiç düşünü bile kuramadığım, aklıma gelmeyen olayların, insanların hikayeleri bunlar. betimlemelerle süslenmiş, eğer yeni bir hikaye okuyucusu iseniz ağır bir dil gibi gelebilir. yine de bir süre sonra yazarın diline alışıyor, hep okumak istiyorsunuz.
en çok içimde kalan kısımlar ise 'ağrı prensesi' ve kitabın adını alan 'derin siyah'.
kendimi ağrı prensesi'ni okurken necmiye hanımın evinde, derin siyah'ı okurken o araba koltuğunda gibi hissettim. akupunktur iğnelerini hisseder gibiydim, araba camına bastırılan "açız!" yazısını ve simsiyah gözleri gördüm sandım.
tek kelimeyle: mükemmeldi.
Bu kitapta sadece Werther'ın değil kendinizin ve toplumun acılarının izlerini de göreceksiniz. Günlük şeklinde ilerleyen bu otobiyografi size kaçtığınız duyguları Werther'ın normal insanlara göre abartılı tepkileriyle sunacak. Sustuklarınızı, bu kitabı okurken size fısıldayacak.
Aşkının onu ölüme sürüklediği günlerin bazen en ince detayına kadar işlendiği, bazense tek bir paragrafla içini döktüğü günlük sayfaları sizinmiş gibi hissedeceksiniz. Kitap çizen ya da işaretleyen biriyseniz fazlasıyla işaretleyeceğiniz paragraflar olacak. Kaçtığınız iç ve dış dünya yüzünüze nazik bir rüzgar esintisi gibi vuracak.
