Gerçek şu ki insanın içindeki en vazgeçilmez iki güdü, hükmetmek ve beğenilmek güdüleridir. İnsanlar bunun için yaşar, bu iki kardeş duygu için. Değişik kılıklara bürünse de, bütün yaşamımızın özünde bu iki duygu vardır: hükmetmek ve beğenilmek isteriz.
Her peygamber, O'nun bir cephesiydi. Bütün cepheler O'nda bütünlendi. Bu yüzden,
"din O'nda tamam oldu."
Yitik Cennet, Yeniden Bulunmuş Cennet'e
dönüştü O'nda.