Günahkâr insan viranelere benzer. Onun gönül evine çabucak girilir. Günah işlemedim iddiasında bulunan insan kalelerle, surlarla çevrilmiş şatolara benzer. Bu şatoya hiçbir tanrı misafiri, hiçbir ışık giremez. Bu gönül kibir evidir. İnsanı batıran da budur.
Zira "Mağrurun hasmı bizzat Cenabıhak'tır"
Din gayretiyle,iman gayretiyle kurtulan, şehitler ve gaziler memleketi olan bu memlekette kendi öz vatanımızda, kendi vicdanımızın, kendi imanımızın, kendi tarihimizin sesini duyurmak, neden, niçin hangi ölçülere göre suç oluyor ?
Anlamıyorum, anlamıyorum !