Git Lyuda bacıya söyle,
de ki nerde kıvrılıp yatsın bilmiyor.
Ve tutuşmuş ağzından tükürdüğü her söz,
bir şaka bile
fırlayıp düşüyor hemen
sokağa atılmış bir orospu gibi çırçıplak
yanan kerhaneden.
İnsanlar havayı kokluyor:
yanık mı kokuyor ne!
Koşuyorlar birilerine!
Parıl parıl
miğferleri!
Boşunadır bu çizmeler!
Söyleyin: itfaiye erleri
nazikçe girsinler yanan yüreğime benim.
Ben kendim
gözyaşlarımla dolduracağım dev fıçılan.
Nolur yaslanayım biraz kaburgalarımın üstüne.
Sıçrayacağım! Sıçrayacağım! Sıçrayacağım!
Kaburgalarım çöktü ya bütün bütüne
çıkmanın yolu yok bu yürekten dışarı!
Umurumda mı Faust,
Mefisto’yla birlikte kayan Faust gök döşemesinde
bir şenlik fişeğine benzeyerek her ikisi?
Biliyorum,
daha trajiktir Goethe'nin uydurmasından kunduramın çivisi