İyi de neden sevmişti Willem onu bu kadar? Neden onunla bunca zaman geçirmek istemişti? Bunu hiç anlayamamıştı,artık hiç anlayamayacaktı. Bazen hayatta kalmanı senden çok istiyormuşum gibi hissediyorum dediğini hatırlıyor Willem'in ve uzun, içini titreten
bir nefes alıyor.
Sonra bu duygu dağılır, kendini tek başına gazetelerin sanat sayfalarını tararken, kendisinin hayal dahi edebilecek ufuk enginliğine, düşlem cüretkârlığına sahip olmadığı işleri yapan insanları okurken bulurdu ve o saatlerde dünya fazla büyük, gölet fazla boş, gece fazla karanlık gelir, tekrar
Wyoming'de olup yolun sonunda Hemming'i beklemek ister,
hayatında bulması gereken tek yolun, kapının önündeki lambanın geceyi balköpüğüne boyadığı aile evinin yolu olmasını arzulardı.
Yetişkin hayatına böyle başlamış, son üç yılını dibi balçık bir su birikintisinde kıyıdan kıyıya vurarak, suyun üstünü örten ağaçlar yüzünden içinde bulunduğu göletin bir nehre mi açıldığını yoksa dört yanının çevrili olup yıllarını, belki bütün ömrünü bunun içinde, hiç olmamış ve olmayacak bir çıkışı arayarak mı geçireceğini kestiremeden yaşamıştı.