Imparator Sezar ölüp de alçıya dönünce,
Tıkaç olur belki bir deliğe, rüzgârı kessin diye;
Dünyaya diz çöktüren şu toprağa bakın,
Duvara sıvanmış harç şimdi poyraza karşı kışın.
Zamanla, sevginin kıvılcımı ve ateşi solar;
Sevgiyi söndüren kendi alevinin içinde yaşayan fitildir.
Hiçbir şey hep aynı iyilikte kalmaz.
Çünkü iyilik de büyüyüp azar
Ve kendi aşırılığında ölür.
Yapmak istediğimiz şeyi
Yapmak istediğimiz anda yapmalıyız
Çünkü bu "istemek" değişebilir;
Gönülsüzlük, gecikmeler girer işin içine,
İnsanın dili, eli girer, durumlar değişir.
Olan biten her şey nasıl da gösteriyor yanılgımı
Ve mahmuzluyor uyuşuk intikam duygularımı!
Olan vaktinde yapabildiği en iyi ve yararlı iş
Yalnızca yiyip içip uyumaksa eğer,
İnsan mıdır ki insan?
Bir hayvandır ancak.
Bize böylesine engin bir kavrayış gücü,
Geçmişe bakıp geleceği kestirme yetisi veren
○ varlık, bu beceriyi ve ilahi aklı Kullanılmadan küflensin diye vermedi
Yani, adı ne olursa olsun, ister hayvansı unutkanlık,
İster sonuç üzerinde çok ince düşünmekten gelen
Ödlekçe bir kuruntu... öyle bir duygu ki,
Dörde bölünse, bir parçası bilgelik, Öteki üçü korkaklk olurdu.