ZakkumAşk
Zakkum acı, ölüm, tehlike ve bazen yas gibi anlamlar taşır. Özelikle eski edebiyat ve halk kültüründe zakkum, zehirli bir bitki olarak öldürücü güzellik ya da aldatıcı çekicilik temalarını simgeler. Aynı zamanda dayanıklılık ve zor şartlarda hayatta kalma gibi anlamlar da yüklenebilir. Çünkü zakkum çorak ve zorlu koşullarda bile büyüyebilir.
"Her güzel olan masum değildir."
Antik çağda, Hellespont kıyılarında, geceleri denizin üstünde titreyen bir ışık yanardı. Bu ışık, bir kulede yaşayan rahibe Hero' ya aitti. Hero, aşk tanrıçası Aphrodite' ye adanmıştı; kalbi kimseye ait olmamalıydı. Fakat kader, onun için başka bir hikaye yazıyordu.
Bir gün karşı kıyıdan gelen Leandros adındaki genç adam, Hero' yu gördü. Tek bir bakışta geri dönüşü olmayan bir şey hissetti. Bu hissin önüneyse ne yeminler, ne tanrılar, ne de mesafeler geçebildi. Leandros'un yaşadığı yer ile Hero'nun arasında azgın bir deniz vardı. Bu azgın denizin sularında ise gündüzleri insanlar, geceleri ise korku hüküm sürerdi. Ama Leandros için bu azgın sular bir engel değildi, bir sınavdı. Tabii bu sıralarda Hero her gece, güneş battığında kulesinin en tepesine çıkıp küçük bir kandil yakardı. Fakat o ışık bir aydınlatma değildi.. bir çağrıydı. Leandros da kendini soğuk sulara bırakıp, dalgalarla boğuşarak yüzmeye başlardı.
Gece, deniz ve karanlık.. bu üçü Laendros'a karşıydı. Fakat içindeki aşk, ona güç verir ileri iterdi. Leandros, Hero'nun kulesine geldikçe ikisi arasındaki aşk daha da derinleşti. Her buluşmaları kısa ama yoğundu. Sanki zaman onların yanında durur, dünya geri çekilirdi Bazı zamanlar konuşmalarına bile gerek kalmazdı, onlar susar gözleri konuşurdu. Çünkü ikisi de biliyordu; bu hikaye uzun sürmeyecek kadar kırılgandı. O huzurlu birlikteliklerinin arasında artık o gece geldi.
Gökyüzü bir anda
Reklam
sadeliklerin arasında kaybolmuş bir ruh gibi. her şey bulanık fakat çokta tanıdık ait olduğun yerde bir yabancı gibi dolanıyorsun. nereye bakacağını, ne hissedeceğini bilemeden. her şey tanıdık ama çok yabancı.. hissettiğin o tüm duygular omuzlarında yük olmuş artık nefes almayı zorlaştıracak şekilde başına yıkılıyor. güvenmek isterken enkaz altında hissediyorsun. kendini açıklamak zor geliyor sadece bekliyorsun küçük bir ışığı görmeyi bekliyorsun ama her yer karanlık. ne yaparsan yap göremezsin, bir yardım bile eden yok gerçi güvenmek bir hata niteliğinde. güvenmen için bir gerekçe yok kimsede. değerin bittiği yerde sen de bitersin bu hep böyledir o hissedilmeyen yakınlıklar canı daha da sıkar, anlaşılmayan açıklamalar da can sıkar. anlatmak istediğin şeyler yanlış görüldüğünde bu sefer susman gerekir lakin nefsin izin vermez buna. susmak istiyorsun, konuşmamak, görmemek. bir başına sessizce yaşamak ama bu sessizlik çok yakıcı bir güçte ve bedenin buna alışmasına rağmen hep eksik hissediyor. sanırım bitiyorum..
sadeliklerin arasında kaybolmuş bir ruh gibi. her şey bulanık fakat çokta tanıdık ait olduğun yerde bir yabancı gibi dolanıyorsun. nereye bakacağını, ne hissedeceğini bilemeden. her şey tanıdık ama çok yabancı.. hissettiğin o tüm duygular omuzlarında yük olmuş artık nefes almayı zorlaştıracak şekilde başına yıkılıyor. güvenmek isterken enkaz altında hissediyorsun. kendini açıklamak zor geliyor sadece bekliyorsun küçük bir ışığı görmeyi bekliyorsun ama her yer karanlık. ne yaparsan yap göremezsin, bir yardım bile eden yok gerçi güvenmek bir hata niteliğinde. güvenmen için bir gerekçe yok kimsede. değerin bittiği yerde sen de bitersin bu hep böyledir o hissedilmeyen yakınlıklar canı daha da sıkar, anlaşılmayan açıklamalar da can sıkar. anlatmak istediğin şeyler yanlış görüldüğünde bu sefer susman gerekir lakin nefsin izin vermez buna. susmak istiyorsun, konuşmamak, görmemek. bir başına sessizce yaşamak ama bu sessizlik çok yakıcı bir güçte ve bedenin buna alışmasına rağmen hep eksik hissediyor. sanırım bitiyorum..
CAZ ÇİÇEĞİŞiir
bilinmez, belki son öpüşümdür bu seni
bir kadına bir nehri son ekleyişim
bilinmez, bahçene ektiğim son çiçek hırsızıdır bu
bomba konmuş tren istasyonlarına
arzunun titreyen yollarına
son adım atışım, belki bu da bilinmez
bilinmez, baharın ensesine bir kuşun
ilk kurşun sıkışıdır bu
bir kedinin yağmurda ilk yıkanışı
bir kadını merdivene ilk benzetişim, sen gidiyorken
arka sokak otellerine ilk rastlayışı bir sarayın
güzelliğin aynaları tehdit ediyor sevgilim
hüzünü unutuşun bu gece, belki sözü edilmez
bilinmez, belki yanıbaşımdadır o kaygan sevdan
bu şiir kuştüyü elini ilk özleyişimdir senin
( sanki ilk sendin bu kanayan alnıma duran çarpışan gemilere adını verdiğim ilk sendin ardından kırık camlara çizdiğim bir Piaf şarkısı geçerken parmak ucumdan anladım ki ilk sendin
caz çiçeğim,
nasıl denir
içimde çatal mısın bıçak mısın bilinmez )