Gücünle büküp kırdığın hiçbir şeyin değeri yoktur, güce boyun eğenler ise boyun eğdirenin insaf ve merhametine kalmışlardır. Dünyanın düzeni de bunun üzerine kuruludur…
Devlet yalnızca insan yakıtı ile tutuşup yanan bir sobadır. Yakıt olmazsa bu soba çalışmaz, tıkanır ve gerekli olmaktan da çıkar. Ama insanlar devlet olmadan var olamazlar. Kendi kendilerini yakmaya başlarlar. Ateşciler ise sobaya muhakkak yakıt, odun atmak zorundadır. İşte her şey bu düzenin çalışmasına bağlıdır.