xiao
@shuxingyi
68 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Reklam
Başkalarının hayatını iyi bilmediğimiz için, onların yaşamlarında en çok göze çarpan yanları görmeye eğilimliyiz. Tıpkı karşımızdakinin perma saçlarını fark edip onun birbirine dolaşmış ruh halini göremememiz gibi... Ben acı çekiyorsam, o da çekiyor olabilir. Ben acımı kolayca açığa vurmuyorsam, o da acısını dışa göstermemeye çalışıyor olabilir. Bu yüzden, kendimizden daha az acı çeken insanlarla karşılaştığımızı düşünmekle yanılıyor olabiliriz. Bu yanılgı, kendi acımızı büyütüp başkasının acısını küçümsemekten kaynaklanır.
Kitaplar bize gitmemiz gereken yönü ve mesafeyi gösterir. Belki de okumamızın en güçlü sebebi budur ama öte yandan okuma, hedefimize ulaşana kadar yol boyunca bize eşlik eden bir dosttur. Günlük hayatı bilgece aşabilen kişi, ancak hedefe vardığında gülümseyebilir.
Bazen yalnızca bir tek cümle bile hayatınıza dokunur. Yolunuzu kaybettiğinizde, bir cümlenin size ipucu verebileceğini ve koca bir kitabın vapamadığını tek bir cümlenin yapabileceğini fark edersiniz.
Hayatım boyunca sanki beni izlemiş gibi duran sarsıcı bir cümleyle karşılaştığımda yapabileceğim tek şey hayatımı yeniden gözden geçirmek oluyor. O cümleyi defalarca okuyup hâlâ hayatımı değiştirecek gücümün kalıp kalmadığını tartıyorum. Bazen de imkânsızlığı kabullenip bir kez daha hayatı öğreniyorum. İçgörüyle dolu bir cümle bulduğumda derin bir oh çekiyorum çünkü o cümleyi bilmeseydim, hayat biraz daha sıradan olurdu; belki de yanlışlıkla başkasının hayatını yaşardım.
Reklam