Eylem Okur
@siar23
"Derdime anlatamam kimseyi.."
MASal Kitabıydı Benim dedem sayfalarında çocukluğumu yaşatan..Bilim
Bir kozanın içinden bakarken
yanlışlıkla düştü şu hayata
annesinin yediği her bir zeytin tanesi
kadar acılar biriktirdi ruhuna
yüreği ki bir dedenin ellerinde
masal kitabıydı aslında
bir varmış ama hiç olmamış der gibi.
sanki varlığından öte yokluğu huzur gibi
elleri bu satırları yazarken gözleri..
işte burada sonlandırdı dedem sözlerini
tam da 2517. yıldızın diğer bir yıldızla seviştiği ayrıntıyı
çekerken gözlerimizde..
İhtiyar bir çocuğun genç bir ihtiyara karşı
içilen son demiydi belkide bu
salıncağın demirleri çarpmadan o küçük bedene
son kez bakmak isterdi yıldız diye sayıkladığı gecelere
"Eylem kapama gözlerini" derken dedem
kendisi kapadı hiç açmamak üzere..
dağlarına çiçek diye uzandığım bir gündü oysa...
şimdi ne dedem kaldı geriye ne sevişen yıldızlar gökyüzünde..
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ölüme yatar gibiydi uykusuzluk..
Ölüme yatar gibi uykusuzluğa hüküm yazmak..
Kalemimi kır artık Hakim Bey..
Ne bekliyorsun..
İnsan bazen uyumak ister. Öylece bomboş hissiz bir uyku..
Kelimelerin dökülmediği yerden hayata sıkıca bağlanmak..
ve son sözcük dağarcığında.. Ağaç olup kök salmak..
Karabasanların ak sakallı rüyalarından kendine kefen hazırlamak..
Hayatı kendi elleriyle yudumlamak ve her seferinde kadehi umutsuzluğa kaldırmak..
Saatin yelkovanını ruhuna siper edip akrebin zehrinden sıyrılmak.. Hiçliğin felsefesinden yazıyorum sana bunları Hakim Bey.. bana dokunacaksa bir yararın KIR KALEMİMİ de huzurla uyuyayım rüya diye gördüğüm sayfaların karanlığında..
Sen Yitme ..
Nicesin dediklerinde "zayıfım" demekten öteye gidemedi hecelerim.
Her gün yitip giden bir ruha sahipti yüreğim...