"Ah yürekli, yiğit kadın," dedim yüzüne yeniden yaşam belirtisi gelirken. "Yürekli olduğunuzu biliyor muydunuz?"
"Hiç bilmezdim," diye yanıtladı. "Sizi tanıyana değin yürekli değildim hiç. Bana cesaret veren sizsiniz."
"Ben de değildim, sizi tanıyana kadar."
"Öncelikle yazmak gerekir, elbette. Sonra da yazmaya devam etmek. Kimsenin umrunda değilken bile. Kimsenin asla umrunda olmayacağı duygusuna kapılırken bile. Yazılmış kağıtlar çekmecelerde birikirken ve diğerleri yazılırken unutulurken bile."