İnsan yaşadıklarını korktuğu için unutur ya da utandığı için.Hatırlayınca acı veriyor diye unutmaz,acı kendini unutturmaz çünkü.Terapilerde açığa çıkan travmalar aslında unutulmamıştır,aslında hep aynı yerde zihnin ortasında,hatta gözlerinin önünde bi yerde duruyordur,sadece dile gelmemiştir.Gerçekten unutulmuş hafızanın kuyusundan söke söke çıkarılmış bir travma varsa,muhakkak benliği delik deşik edecek kadar büyük bir utancın ya da korkunun parçasıdır.
İnsanın kendi kendini aşağıladığı küçük anlar çok büyük travmalar aslında çünkü insan kendini kendine karşı savunamıyor.Aşağılayan kendisi,aşağılanan kendisi nasıl yapsın?