Daha düne kadar iki harfli yan yana getiremeyen, kalem tutmayı bile zor beceren o çocuklar Müdür Bey'in gösterdiği o koca koca paragrafları, sanki yıllardır okuyorlarmış gibi takılmadan, hecelemeden bülbül gibi okudular. Gözlerime inanamadım. Sanki bir illüzyon gösterisinin içindeydik. Şaşkınlıkla arkadaşıma döndüm. "Nasıl ya?" Bu nasıl olabilir? Sen bu çocuklara ne yaptın? Hangi sihirli değneği dokundurdun?
Bana baktı, omuzlarındaki aylar süren yükün kalktığını hissettiren bir hafiflikle, tek bir kelime söyledi.
"Vazgeçmedim!"