Biz, şoför nebahatin, sadri alışığıyla, ayhan ışığıyla bıçkınlığı, harbi sevmeyi; barışla, çocuksu ve temiz kalpliliği, zeki mürenle şarkı gibi aşkları öğrendik. Sinema girişlerinde gelecek programda panolarından takip ettik yeni çıkan sinema filmlerini ve bu filmleri sevgilimizle el ele izleme şansımız olmadı. Kimi zaman bir filmi izlemek için okulumuzu astık, disiplin cezasını, baba dayağını göze alarak. Boyumuzu değil yüreğimizi büyüttük. Cehaletimizi değil bilincimizi enginleştirdik. Ne var ki, bir zaman postallarla çiğnendi yüreğimiz ama yine de yürekliliğimizi yitirmedik, parmaklıklar arkasına bırakıp çıkmadık. Hiçbirimiz kovboy değildir ama kovboy filmlerinin kahramanlarının kahramanlığını benimsedik. Cüneytin yiğitliğinde kılıç savurduk. Çocuk bedenlerimizdeki o devasa yürekleri, ayağımızda cızlebetlerle taşırdık. Egodan habersiz biz olmayı becerdik...şiiradamı