Anlıyorum ki insanlar yazmaz öyküleri; bazen de öyküler yazar insanın kaderini. İşte bu, tam da o anlardan biri. Öykü, hakikati fısıldayan bir müneccim gibi, kalbimi ve aklımı benden iyi bildi. Hiç değilse artık ne yapmam gerektiğini biliyorum ben de. Bu da az şey değil hani.