O kadar çok kaybım var ki şu hayatta.yine de yaşamaya devam etmek zorunda olduğuma inanarak büyüdüm. Keşke hiç devam etmeseydim bu yolculuğa diye içimden defalarca haykırdığımı sadece sen biliyorsun...
Uzun bir tren yolculuğunda bir yandan müzik dinleyip diğer yandan yolu izlemek mi?veya elindeki kitapla sıcacık bı kahvenin verdiği huzuru yaşamak mı?inanilmaz mutluluk verici...