O Sancta simplicitas! (Ey Kutsal Sadelik) Nasıl da tuhaf bir basitleştirilmişlik ve sahteleştirilmişlik içinde yaşıyor insan! Bu mucizeye bir kez gözünü diken, şaşırmaya doymaz! Etrafımızdaki her şeyi aydınlık ve açık, kolay ve basit kıldık! Duyularımıza yüzeysel olan her şey için bir serbest geçiş kartı, düşüncemize kasıtlı sıçramalar ve yanlış çıkarımlar için tanrısal bir hırs vermeyi nasıl da becerdik!- daha en başından beri nasıl da bildik cahilliğimizi korumayı, yaşamın anlaşılmaz bir özgürlüğünü, kaygısızlığını, tedbirsizliğini, içtenliğini neşesini: yaşamın kendisini tadabilmek için!
"En değerli şeylerin başka, kendilerine özgü kökenlerinin olması gerekir. Bu fani, baştan çıkarıcı, aldatıcı, adi dünyadan, bu kuruntu ve hırs karmaşından türetilemezler!"