Spoiler İçerir!
Alicia Berenson’ın kocasını öldürmesi ve ardından tamamen sessizliğe gömülmesini konu alan bu kitabı genel olarak çok beğendim. Türün sıkı bir okuru olduğum için mi bilmiyorum ama hikayenin ortalarına doğru terapistten zaten bir tık şüphelenmiştim. O yüzden katilin kimliği benim için tamamen sürpriz olmadı diyebilirim :)
Yine de kurguda mantığıma tam oturtamadığım, biraz saçma bulduğum bir kısım var: Terapistin "olay yerine dönme" mantığıyla Alicia’yı konuşturmak için o kadar çabalayıp, sonra tam da bu yüzden onu zehirlemesi? Madem kız her şeyi hatırladı ve senin için bir tehdit oluşturacaktı, neden en başından beri onu konuşturmaya çalıştın ki? Sonra "eyvah, konuşuyor" diye tekrar sessizleştirmeye çalışmak biraz çelişkiliydi. Belki kitabı tamamiyle ingilizce okuduğum içindir?
Tüm bunlara rağmen kitabın sonunu gerçekten başarılı buldum. Özellikle terapistin kendi karısının bir kar tanesi gibi eriyip/kaybolup gitmesi, hikayenin kapanışı için çok şık ve ironik bir son olmuş. Türü sevenlerin kesinlikle şans vermesi gereken bir roman.
Kitapla ilgili karışık duygular içindeyim, güzeldi şaşırttı evet ama daha iyilerini gördüm mü diyim abartıldığı kadar değilmiş mi diyim bilemedim. Belki yabancı dilde okuduğum için bilmiyorum ama bana bir şeyler eksik hissettirdi.
SPOİLER
Sanırım ben doktorla ilgili ikna olamadım. Tamam çok güzel bi bok yedi, mental stabilitesi olmayan bi kadını daha da triggerlayarak cinayet işlettirdi sonra belki vicdani yükümlülük belki merak belki de kendisinin de dediği gibi cinayet mahaline geri dönmek kadını takıntı haline getirip doktoru olarak geri geldi. Kendi psikolojik sorunları üzerine hayatının merkezine koyduğu ve adeta taptığı karısının ihaneti üzerine böyle bir kafayı yemişliği kendini kaybetmeyi anlıyorum. Doktorun çocukluğunda babasından gelen bi sevgi açlığı var bunu yetişkinlik hayatında da sürdürüp travmasını farkında olmadan ilerletiyor ve çocuklukta nasıl beynine işlediyse bu sevgiyi hak etmediği düşüncesi, sevgi alamayacağı bir kadına kaptırıyor gönlünü. Kathy ve doktor çok farklı karakterlerdeler ilk başta okurken bile bunlar nasıl çift olabilmiş diye şaşırmıştım. Buraya kadar her şey çok güzel. Ben zaman kavramının giderek yok olmasını ve arada karısını takip etmelerini anlatırken kitap ilerledikçe belirsizleşen, bahsedilmeyen zamanın yansıtılma şeklini çok sevdim bence kafa karışıklığından çok okura yol gösteriyor ve kaotik bir noktaya sürükleyip merak duygumuzu perçinliyor. Benim tuhaf bulduğum nokta ise doktorun bu kadar kendini kaybetmiş bir ruh halinden toplayıp sanki kendi yaptığını unutmuşçasına planlı sistemli bi şekilde Alice i konuşturmaya bu kadar uğraşması sonra konuşunca da aa hatırlıyormuş diyip zehirlemesi. Oturmayan bir şeyler var sanki. Hani kitap sonunda doktorun kendi yaptığını inkar etmesi ve Alice e yüklemesini görsek daha mantıklı
The Vegetarian
The Vegetarian
I have read a most staggering and profound book. I don't want to give spoilers, but I want to mention how this book affected my feelings and my thoughts about society. South Korean author Han Kang writes this book from three different perspectives. She criticizes the traditional and patriarchal society of South Korea.
At the beginning of the book, Yong-hye's husband tells us about his wife. He describes her as an ordinary woman with nothing special about her. One day, Yong-hye has a nightmare and decides never to eat meat again. This causes a major conflict within the family. Her father hits her, and for this reason, she attempts suicide. Later, her brother-in-law takes her to the hospital. Due to the Mongolian spot on Yong-hye’s back, he becomes obsessed with her and sleeps with her. His wife catches them; consequently, both of them are taken to psychiatric clinics.
Yong-hye consistently refuses to eat meat and begins to think of herself as a tree. Her sister feels sorry for her, yet on the other hand, she has been unhappy since her own marriage. Yong-hye believes that eating meat is related to violence. Society, her family, and her husband all want to take control of her life and body. Yong-hye maintains a silent resistance against South Korea's traditional and patriarchal society. At the same time, she wants to transform from an animal into a vegetal entity.
This book is about how people defy societal norms to find freedom. The Vegetarian is not just a book about diet; it is a story that depicts a person's desire to be one with nature.
The shape of voice
Bu necə bir volume idi :'( Heç bitsin istəmirdim. O qədər mükəmməl idi ki, sözlərlə necə ifadə edim bilmirəm belə. Net animesindən daha yaxşı idi manga. Sonluğun açıq ucla bitməsi hələ...
"A Silent Voice" sözün əsl mənasında səssizcə atılan qışqırtı hissi yaratmağı bacarıb. Bunu deyirəm, çünki filmdə də həm Shoyanın peşmanlıqları üzündən üstündə qalmış olan bütün vicdani yükün ağırlığının yaratdığı səssizlik, həm də Shoukonun fiziki olaraq danışa bilməməsi bu adla çox yaxşı çatdırılıb. Buna baxmayaraq mən filmin orjinal adı "聲の形", yəni "The shape of voice" adını daha çox sevirəm. Səsin özünü səs dalğası olaraq vizuallaşdırmağı bir kənara qoysaq, səsimiz, sözlərimiz, fikirlərimiz fərqli və ya yanlış interpretasiya oluna, anlaşıla bilər. Burada da obrazların bir-birinə olan münasibətinin fərqliliyini, sanki bir növ fərqli "biçimdə" başa düşüldüyünü görə bilərik. Shoyanın keçmiş hərəkətlərinin lənəti böyüyəndən sonra belə onu rahat buraxmırdı. O özünü inkişaf etdirib dəyişdirmiş olsa da.
Filmini ilk dəfə 2023-cü ilin fevral ayında izləmişdim. Film mənə o qədər çox təsir eləmişdi ki, səhəri gün birdə ingiliscə dublajlı versiyasını izləyib heyran qalmışdım. Yenə izlədim və deyə bilərəm ki, bu dəfə filmi daha fərqli bir perspektivdən ələ aldım. Bunu 2023-cü ildə izləyəndə əsas fokuslandığım hissə Shouyanın yalnızlığı olmuşdu. Çünki o zamanlar dəhşət asosial biri idim və sadəcə 2 şəxs dost deyəcəyim qədər yaxın idi mənimlə. Və o zamanlardakı Zamin filmlərə daha dərindən baxmağı bacarmırdı tbh.
Filmin əsas məqsədi mənim baxışıma görə bu cür insanlara (fiziki məhdudiyyəti olan) qarşı fərqindəlik yaratmaqdan yanaşı olaraq, aidlik hissi, cəmiyyətin linç kültürünün gələcək nəticəsi, bir bullinqin həm zərərçəkən, həm də zərər verənin özü tərəfə olan təsirini göstərmək olub.
Talehin səhifələrindəki şəxslər
Bir starosta olaraq eynəkli qızı çox yaxşı başa düşürəm... Hər şeyi də personal algılayıb həyatı özünə dar eləmək hissəsi də tanış hissdir. Niyə bu qədər tez bitir axı bu seri.
Keçmişin kölgəsi
Bilmirəm... Bəlkə də Shoyanın vaxtı ilə etdiklərinə görə çəkdiyi zülm həqiqətən layiqli və olmalı olan tək şey idi. Shoya dəyişdi, amma dəyişməyi bu cür olmalı idi? Bayaq dediyim kimi bilmirəm. Bunlar müzakirəyə çox açıq mövzulardı. Özüm də özümdə tam anlamamışam bunları.
Tomohiro da rejissor olmaq üçün çalışır və dostuna çox dəyər verir kopya mənim loxluq səviyyəmdi özüm ölüm. Hələ məyus halda Shoya qışqırandan sonra asta-asta gedir uzağa.