erdem kaprol
@silvupile
17 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
Reklam
fantastik konulu bir kitapta daha önce bu kadar güldüğümü hatırlamıyorum. cidden hem kurgu okumak hem de eğlenmek isteyenler için mükemmel bir kitap.
rousseau'nun dönüp dolaşıp altını çizdiğim satırlarını okuduğum çok güzel bir eseri. "işte artık yeryüzünde yapayalnızım; kendimden başka ne kardeşim, ne yakınım, ne dostum, ne arkadaşım var, tek başımayım" diye başlıyor, acınası yalnızlığını kaleme aldığı bu kitap.. rousseau'nun kendi derinliğine dalıp yaşanmışlıklarının iç muhasebesini yaptığı, insanlara karşı kırgınlığını ve küskünlüğünü anlattığı ama tüm bunlara rağmen hayata karşı tutkusunu da eklediği satırlardan kendinizi alamıyorsunuz. okudukça aslında yeni bir fikir, yeni bir bakış açısı değil de; bilakis, kendinizi buluyorsunuz. bizzat yaşayıp şahit olduğunuz ama yazar kadar güzel ifade edemediğiniz cümlelerin su gibi aktığını, rüzgar gibi estiğini görüyorsunuz. "işte bende aynen böyle düşünmüştüm ama böyle güzel dile getirememiştim." diyorsunuz. çoğu cümleyi sanki kendiniz yazmışsınız gibi okuyorsunuz.
üstelik farklı yıllarda, farklı duygudurumuna sahip olduğunuz anlarda okuduğunuz zaman daha da farklı tat veriyor kitap. kimi zaman rousseau'yu karamsar, kırılgan bulup teselli edesiniz geliyor; kimi zaman da kendi karamsarlığınızdan çıkıp anlaşıldığınızı hissetmek için kendi tesellinizi buluyorsunuz kitapta.
tabi ben her kitabı elime aldığımda diyorum ki; keşke rousseau benimle arkadaş olsaymış da kelimeleriyle kararttığı cümleleri spatula ile bir kenara çekip aydınlık bir tuvale benimle birlikte resim yapsaymış belki bu kadar üzülmezmiş. tabi ne haddime ise. neyse çok uzattım bir inceleme için belki ama benim en çok üzüldüğüm şey şu oldu; ölümünden on yıl sonra önce fransa'nın, ardından da tüm dünyanın tamamen değişmesine neden olacak ihtilal'in en önemli düşünürünün bu kadar yalnız ve mutsuz ölmesi..
Reklam