Umut
@simao
31 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Ne tuhaf his değil mi sen dünyanı yazarsın o sadece kendini,sonsuzluk derken son ucuz bir romanın terkedilen kahramanı!
Belkide bir rüya ;uyumak ve uyumamak arasındaki uçurum,düşerken hatırlamak bulutları ve son yağmurların tatsız ıslaklığını
Hoşçakal ve elveda sözlerinin en nefretiyle yalnızlığın en kuytusuna hoşgeldin demek
Ne tuhaf his değil mi!
Büyümek ellerinde,gözlerinden düşen anılarına sarılmak bir gülüşüne dünyamı katıp sevginle erimek.
Hangi aşk anlatır ki bir bakışını ve hangi zaman rengine boyanır ki!
Bulutlar bile tuhaf,gökyüzü yalnız bizim
Saklasam seni gözlerim kıskanır,sevsem kalbim,bilmem hangi mısrayla başlasam mürekkebi dağıtıp hayallerle başlasam öksüz kalan milyonlarca hayata bir sen sığdırmak uçsuz bucaksız maviye seni anlatmak yani sonsuzluğu demlemek ellerinde yalnızca sana büyümek
İnsan ne derin uçurum her gün bir başka buluttan düşen yağmur bir başka mısrada yazılan hayat bir başka mevsimin baharı
İnsan sevdimi her gün başka bir penceresi olur ve her geceye başka bir yıldız çizer yüreğinden
Görünmez bir duvar,aşılmaz bir yol
Azap en derin yara düştüğüm her gece biraz daha aydınlığın işte
Kaybolmak vardı kaybolduğum gibi gözlerinde tanışmak ve son bulmak karma karışık gökyüzümdeki bulutlar gibi
Hep bir son yaraya tuz basıp hayata sen diye tutunmak gibi ve her şey tek tesellisini umuda sığdırmak açlığın en beteriyle yazmak gibi işte bir son daha uykuna dalmak gibi…