Kitap okumayı sevmezdim sıkıcı gelirdi ah bir de şiir filan yok artık derdim oysaki öyle değilmiş her yerde izini görmek sanki her yazarın yüreğinden geçtiğini duymak içimde kelebeklerin uçmasıydı gelir en güzel yerinden kucaklardım bazen kederi bazen de Cumartesiyi ah artık tadı yok hiç bir şeyin gömün beni yaprakların dizelerine yokluğundan ıslansın özlemlerim ve her şair seni anlatsın bana hepsini inan dinlerim yağmur gibi
Zaman işte nede acımasız,farklı duygulara yoğuruyor insanı Sonra zaman süzgecine takılıyor bazı geçmişler ve kaybolan anıların yerine,kaybolan hisler onlarda kayboluyor işte...