Sessizlik içinde ürperen bir ayna
Karanlığın ruhuma dokunduğu bir yarın
Sevmelere doymayan bir yalanım artık
Müzikler yorgun piyanolar kırık
Ve notalar vurulmayı bekleyen birer suçlu artık
Sevmenin ne olduğunu unutan birer suçlu
Ve gözlerin sevdaya dokunmasına korkan
Bir aşk…
Öyle bir akşam ki içimde direnen
Kaybetmiş bir yarın parçalanırken zamanda
Ve paramparça sevdaların düşerken
Saçlarıma
Tutunmaya çalışan bir korkak gibiyim artık
Mürekkep bulandı bir kez siyaha
Yazılması gereken bir yokluksun artık
Sen en masum yalanlarla oynanması gerek bir sevdasın artık
Mutluluğun en zifirilerinde durmadan
Beyaza çizdiğim ve defterin her tarafını karaladığım bir kalpsin artık