Peralta’nın sürümü
@simasparrow
ama bu benim şiirim; içinde solan çiçeklerin bile renkli kaldığı koca bir dünya.
Oysa omuzları üzerinde benimki kadar hararetli bir kafa taşıyan insanlardan korkulmalıdır. Onlar dünyanın en kötü ve en iyi yaratıklarıdır.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Tam yaşamaya başladığım bu andan itibaren beni öldü saysınlar!
Dünyada insanlar kendilerinden başkasının işiyle ilgilenirler mi? Belki dedikodu için ara sıra…
Birdenbire dünya ile alakam kesiliveriyor ve ben boşluklarda uçmaya başlıyorum.
Asıl iyilik; tanımadıklarımıza yaptığımız iyiliktir, oysa biz bütün iyi niyetimizi dostlarımıza saklayıp bunların dışında kalanları bir çırpıda ve kısa bir hükümle kötü ilan ediyoruz.