Peralta’nın sürümü
@simasparrow
ama bu benim şiirim; içinde solan çiçeklerin bile renkli kaldığı koca bir dünya.
Asıl nedene varabilseniz göreceksiniz ki en zayıf tarafımız dışımızdadır. Gözümüzü kör eden yedi renktir, kulağımızı sağır eden sesler, ağzımızı paslandıran yediklerimiz, kalbimizi önce çoşturup sonra durduran sonsuz koşmalarımızdır. Yüce insan dışına değil, içine kıymet verendir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İnsan oturduğu odanın duvarlarından biri yok oluvermiş gibi bir eksiklik, bir çıplaklık duyuyor; bir gün öncesine kadar kolumuz, bacağımız gibi var olan bir şeyin birdenbire hiç olmasına inanmak istemiyordu.
Demek hayat böyle iki adım ilerisi bile görülmeyen sisli ve yalpalayan bir denizdi. Tesadüflerin oyuncağı olduktan sonra ne diye bir irademiz vardı? Kullanılmadıktan sonra göğsümüzü dolduran duygular ve kafamızdaki kımıldayan düşünceler neye yarardı? Yaşamımıza ve çevremize şekil vermek arzusuyla dünyaya gelmediysek, hayatın ve çevrenin verdiği şekli kolayca alacak kadar boş ve yumuşak olmak daha rahat, daha makul değil miydi?
Yaşamak ve yeryüzünde üç adımlık yer işgal etmekle önemli bir iş yaptıklarını zannederler. Kimisi gençliğine kibirli, kimisi ihtiyarlığına ve tecrübesizliğine dayanıp böbürlenir, kimisi eskiden neydim diye övünür, kimisi ileride neler olacağını söyleyerek itibar kazanmak ister. Hepsi birden iç yüzünü asla anlamadıkları bu değirmenin içinde yuvarlanıp giderler ve dünyanın ekseninin kendilerinden geçtiğini düşünürler.
