Nereye gidiyorsun, sevgilim? Beni yeniden hayatın içinde, gerçeklerin ortasında, bir başına mı bırakıyorsun? Beni yeniden unutuluş sürgünlerine mi gönderiyorsun? Nereye gidiyorsun, sevgilim?
Madem varlığım acı vermiyor sana, madem ki ancak yokluğumda sevgimi hissedebiliyorsun; öyleyse, yokluğumda kal sevgili!.. Madem ki yokluğumla daha mutlusun, o halde yokluk, benim bu aşk için büründüğüm son kimlik olsun...
Aslında, ben kendimi koruyabilmek için korudum babamı..Oysa insan ya babasını öldürmeli, öldürmüyorsa, kıyamıyorsa,onu sevmelidir...Ben babama kıyıp öldüremedim...
Öldüremediğim için koruyup içimde sakladım... Kendi yenilgilerimi onun yenilgilerine çok benzettiğim için belki de...