Her ülkede, her ilçede, her unutulmuş bölgede böyle harika değişiklikler yapılabilir. İhtiyaç duyulan tek şey dinamik, dinç ruhlu, yorulmak bilmez, kültür çalışmalarına bıkıp usanmadan devam edebilecek insanlardır.
Zavallı korkaklar kendi ihtiyaçlarının kölesi olmuşlardı. Efendinin ileride onları bir şeylerden mahrum bırakmasından korkuyorlardı. Ben de sessiz kalmayı tercih ettim. Kölelerden iğrendim. Onları dövme, işkence ve hakaret etme arzusu duyuyordum. Nasılsa hiç kızmayacak, isyan etmeyeklerdi.
Herkes, hiçbir şey vermeden sadece hayattan almak istiyor. Hayata egoist, soyguncu, sömürücü, parazit olarak adım atıyorlar. Ve bu parazit yaşamda bilgelik arıyorlar.