simebkan
@simebkan
Yoo, insanları çözemedim.
Sadece aynı oyunları farklı yüzlerle izledim.
Defalarca...
Sonuç: Tekrarları ezberledim..!
9 okur puanı
Şubat 2026 tarihinde katıldı
Dilek, Temenni ve Kutlama da: Bugün...
Herkese, sevdikleriyle birlikte geçirdiği anların kıymetinin arttığı, huzur ve keyfin iz bıraktığı bir bayram temenni ederim.
Reklam
Varoluşun Boğazında, Bulantı’yı Yeniden Düşünmeye...!
Puan vermedi
İnsan çoğu zaman hayatın ağırlığından değil,
o ağırlığın anlamsızlığından yorulur.
Sartre bu kitapta bi karakter anlatmaz.
İnsanın varoluşla karşı karşıya kaldığında yaşadığı iç çöküşü anlatır.
Çünkü mesele yaşamak değildir--- ---hiç olmadı ki zaten--- mesele, yaşadığını açıklayamamaktır.
Bulantı tam olarak burada başlar.
Eşyalar yerinde, zaman akıyor, insanlar konuşuyor…
Ama hiçbir şey artık “anlamlı” değil.
Bu kitap bir hikaye sunmaz.
Bir hastalık teşhisi koyar.
Ve en rahatsız edici tarafı şu...
Okurken bi yerde kendine denk gelirsin. Saygılar...
Ters köşe de bugün
Suç affedilebilir arkadaş. Ama insanın kendine tahammülsüzlüğü... Hiçbir mahkeme bakmaz ona.!
Sisifos’un Cezası mı, Yoksa Alışkanlığın Anatomisi mi?
Puan vermedi
Albert Camus genellikle Sisifos’u absürd kahraman olarak anlatır. Kayayı dağın tepesine iter, kaya tekrar düşer ve döngü sonsuza kadar sürer. Çoğu yorum bu noktada “insanın anlamsızlık karşısındaki direnişi” üzerinde durur. Fakat gözden kaçan başka bi ihtimal var.
Sisifos’un asıl trajedisi ceza değil, alışkanlıktır.
İnsan zihni tekrar eden her şeyi zamanla sıradanlaştırır. Bir iş, ne kadar ağır olursa olsun sürekli tekrar edildiğinde duygusal yoğunluğunu kaybeder. Sisifos’un kayayı itmesi belki de bi süre sonra sadece mekanik bir harekete dönüşür. Böyle düşünürsek trajedi, kayayı itmek değil, insanın kendi hayatına karşı duyarsızlaşmasıdır.
Ayna "Medeniyetin Sessiz Tanığı"
Puan vermedi
Hayvan Çiftliği’ni okurken fark ediyorsun ki, hikaye hayvanlardan ibaret değil, aslında aynaya bakmayı unutan insanlığı anlatıyor. Sessiz kalışlarımız, rahatımıza düşkünlüğümüz, kendi konforumuz uğruna görmezden geldiklerimiz. Orwell’in çiftliğinde hayat buluyor. Kitap, yönetilen ve yöneten arasındaki mücadeleden çok, her birimizin içindeki kolaycı ve korkak tarafı sorgulamamız için bir çağrı.
Reklam