simebkan
@simebkan
Yoo, insanları çözemedim.
Sadece aynı oyunları farklı yüzlerle izledim.
Defalarca...
Sonuç: Tekrarları ezberledim..!
9 okur puanı
Şubat 2026 tarihinde katıldı
Konu Açlık: İnsan Neden Aç Kalmayı Seçer...?
Puan vermedi
Bence, herkes bu kitabı yanlış okudu, yada okuyor.
Knut Hamsun bi “mağdur” yazmamış.
Bir direniş biçimi yazmış.
Çünkü bu adam sadece aç kalmıyor.
Aç kalmayı seçiyor.
Evet, kulağa sert geliyor ama gerçek bu. İş bulabileceği anlar var.
Yardım kabul edebileceği anlar var.
Ama o, her defasında geri çekiliyor.
Neden?
Çünkü mesele ekmek değil.
Mesele, kim olduğunu kaybetmemek.
Toplum insana ne öğretiyor
“Ya ye, ya eğil.”
O ise üçüncü yolu seçiyor bence.
Aç kal ama eğilme.
Ve işte tam burada kitap fiziksel bi hikayeden çıkıp psikolojik bi savaşa dönüşüyor.
Ama kimse şu soruyu sormuyor.
Bu bi onur mu, yoksa gizli bi kibir mi? Adam açlıktan delirirken bile yardım reddediyor.
Çünkü yardım almak, onun gözünde küçülmek.
Yani aslında savaş açlığa değil,
aşağılanma ihtimaline.
Ve daha sert olan gerçek.
Bu adam hayatta kalmak istemiyor gibi. Kendi sınırlarını test ediyor.
Ne kadar aç kalabilirim?
Ne kadar gurur taşıyabilirim?
Ne zaman kırılırım?
Bu bir hayatta kalma hikayesi değil.
Bu, kendi kendini tüketme deneyidir.
Hiç konuşulmayan taraf
Açlık burada bi eksiklik değil,
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kimse Kör Değildi.! Sadece Yakalanmamıştı...
Puan vermedi
Körlük kitabını keyf alarak okudum diye başlamayacağım. Çünkü bu kitap okunmuyor, insanın içindeki düzeni bozuyor.
Körlük aslında gözleri kapatmıyor, bahaneyi ortadan kaldırıyor.
Görüyorduk da ne oluyordu zaten dimi aq?
Ahlak dediğimiz şey, ışık varken oynanan bi rolmüş meğer.
İnsan karanlıkta kötü olmuyor.
Sadece kimse bakmıyorken neyse, ona dönüşüyor.
José Saramago bu kitapta bi'salgın yazmamış. Bir çözülme yazmış.
Dikişleri tutan ne varsa tek tek yırtmış
En rahatsız edici kısmı şu ki...
Okurken “bunlar abartı” diyorsun.
Sonra bir yerde ansızın susuyorsun.
Çünkü içinden biri, sessizce “değil” diyor.
Aşk değil, sinir krizi, bi'nevi sabır testi.
Puan vermedi
Bu kitap bi aşk hikayesi falan değil.
Bu, kibarlaştırılmış bir karaktersizlik raporu.
Felix denen adam sevdiğini sanıyor.
Aslında yaptığı şey çok tanıdık.
Ulaşamayacağı kadına “yücelik” yükleyip, ulaşabildiklerini sessizce harcamak.
Yani fedakar değil.
Sadece risksiz oynayan bir Sapiens.
Henriette mi?
O da masum falan değil. Geç...
O, acıyı karakter zannedenlerden. Zavallı. Sevmiyor…
Ama acı çekmeyi seviyor.
Çünkü acı çekince insan kendini özel hissedermiş. Hassiktir yaa...
Ve o da bunu bırakmak istemiyor.
Balzac burada ince bir tokat atıyor ama çoğu kişi fark etmiyor.
Bu iki insan da “iyi” değil.
Sadece iyi görünmeye bağımlılar.
Adam arzuyu “ahlak” diye saklıyor
Kadın korkuyu “erdem” diye cilalıyor.
Ortada aşk maşk yok yalan.
Sadece iyi görünme çabası var.
Ve en kirli tarafı şu.
Kimse hata yapmıyor gibi duruyor.
Kimse aldatmıyor, kimse bağırmıyor.
Ama herkes içten içe çürük.
Çünkü bazı insanlar yanlış yapmaz abisi, doğruyu bile yanlış sebeple yaparlar. Hepsi bu....
"İnsan Aldatmaz" İçindeki Boşluk Aldatır.!
Puan vermedi
Aldatmak çoğumuz yanlış okuduk.!
Herkes ihanete bakıyor. Bakma. Kimse boşluğa bakmıyor çünkü.
Aldatmak aslında bi ilişki hikayesi değil.
**Bu, hissedemeyen bi insanın çöküşü.
Kadının sorunu eşini sevmemesi değil.**
"Sorun şu bence tabi ki"
Hiçbir şeyi yeterince hissedememesi.
**Çünkü modern insanın laneti bu.
Her şey var ama tat yok.
Hayat var ama derinlik yok.
İnsan var ama temas yok.**
Ve insan en büyük hataları acıdan değil…
boşluktan yapar.
Aldatmak burada bir ihanet değil.
**Bir tür kendini yoklama.
“Ben hâlâ yaşıyor muyum?”** diye yapılan tehlikeli en tehlikeli deney.
Kimse konuşmaz ama gerçek bu.
İnsanlar sadık olduğu için kalmaz.
Konforu bozmaya cesareti olmadığı için kalır.
**Biri gelir…
O konforu kırar.**
Ve herkes bir anda kendi gerçeğiyle tanışır.
Bu kitap bize başkasını değil, kendimizi gösterir.
Rahatsız olursan… doğru yerden yakalanmışsın demektir.
**Sonuç?
İhanet bazen başkasına değil…
insanın kendi hayatına yaptığıdır.**
“İnsan İyi Değil, Sadece Fırsatsız"
Puan vermedi
Herkes akıllı olmak ister.
Kimse dürüst olmak istemez.
Yeraltından Notlar tam burada vurur tokadı.!
Çünkü bu kitap zekayı değil, insanın içindeki çürümeyi anlatır.
Ve en rahatsız edici tarafı. Okurken “ne kadar doğru” demezsin…
“Ben de böyleyim” dersin, istemeden.
Yeraltı Adamı dediğin şey hasta falan değil arkadaş.
Aksine, fazla ayık.
İnsanların mantık dediği şeyin aslında bi bahane olduğunu görüyor.
Ve en büyük günahı. Kendine yalan söyleyemiyor.
İnsan garip bir varlık.
Kendine zarar vereceğini bile bile o yolu seçer.
Sırf özgür olduğunu kanıtlamak için kendi ayağına sıkar.
Sonra dönüp kader diyor, hayat diyor, insanlar diyor… Geç...
Ama aynaya bakmıyor.
Bu kitap sana şunu fısıldamaz, bağırır unutma..
Sen iyi biri falan değilsin.
Sadece fırsatın olmadı.
Yeraltı Adamı, hepimizin içindeki o küçük, kirli sesi büyütür.
Kıskanan, hesap yapan, kendini sabote eden o tarafı.
Hani kimseye söylemediğin, kendine bile itiraf etmediğin kısmı.
**"Ve en tehlikeli yer burası"
İnsan, mutlu olabilecekken mutsuzluğu seçer.
**Çünkü mutsuzluk tanıdıktır.
Acı güvenlidir.**
Ve insan, özgürlüğünü çoğu zaman kendi zinciriyle yaşar.
Bu kitap bi karakter analizi falan değil. Bir itiraf metni.
Ama yazarı Dostoyevski itiraf eden biziz.
Sonunda gidişatın bi yerinde fark edersin ki...
İnsan, başkalarını kandırmaktan çok, kendini kandırarak hayatta kalır.