Her gün biri çıkar, başlar, benim ben demeye,
Altınları, gümüşleriyle övünmeye.
Tam işleri dilediği düzene girer,
Ecel çıkıverir pusudan: Benim ben, diye.
“İlim ehlinin gözden düştüğü bir devrin kurbanlarıyız ve alimlerin çok azı kendilerini gerçek bir araştırmaya vakfetme imkanı bulabiliyor… Günümüz alimlerinin sahip oldukları yetersiz bilgi de maddi amaçlar için harcanıyor.”
Yoksulluk muydu beni huzuruna getiren?
Değildir yoksul azla yetinmeyi bilen.
Hiçbir şey beklemem senden saygıdan başka.
Dürüst ve özgür bir kişiye saygı göstermeyi bilirsen.