Dünyadan ve hayatımdan memnun olmam için bütün sebeplerin var olduğunu söylüyor hep. Benim gibi hali vakti yerinde, tuzu kuru birisinin aklında bu gibi cinlerle dolaşıp durmasının günah olduğunu söyleyip duruyor.
Acı ne kadar büyük olursa olsun, insan bir şekilde kanıksıyor, unutuyor. Kendime şaşarak ben de yaptım bunu. Hiç unutmam, unutamam dememe rağmen ağır ağır silindi bazı hatıralar, renkler soldu, sesler sönükleşti, kokular kaybolmaya başladı.