Mutluluk, kahkaha, gözyaşı ve hüzün herkesin anlayabileceği ortak duygu dilidir. Bu dilin çözemeyeceği, insanları ortak bir paydada birleştiremeyeceği bir şey yoktur. Duygular tutkal gibidir, herkesi birbirine yaklaştırır.
Benin ıraksak ve yakınsak olmak üzere iki düşünme biçimi vardır. Iraksak düşünmek için hayal gücünüzü kullanır ve beyninizi ışıldatırsınız. Ancak yakınsak düşünce, bir fren pedal gibi iş görür, karar verme aşamasında olaya dahil olur ve size sürekli şunu der: "Dur! Bu çok saçma! Denemeye
değmez! Vakit kaybediyorsun!"
Okullar yakınsak düşünme biçimini empoze edip desteklerken ıraksak olanı devre dışı bırakır.
Zorunlu eğitim ve insanın tüm hayallerini tek bir mekâna bağlaması istismarın bir başka biçimidir. Ama meşhur bir laf vardır bilirsiniz, eğer bir suçu herkesin önünde ve herkesle birlikte işlersen o artık bir suç değildir.