İnsan zamani bir dongu izlemiyor;onun yerine dumduz bir cizgide ileriye dogru gidiyor. İnsan bu yuzden mutlu olamiyor;mutluluk yinelenmeye duyulan ozlemdir.
Aşkı ölçmek,sınamak,denemek ve kurtarmak icin aska yonelttigimiz butun bu sorular belki de her seyin yani sira aski kisaltmaya da yariyor. Belki de sevememizin nedeni cok sevmek istememiz,yani karsimizdaki kisiden hicbir istekte bulunmaksizin, ondan onunla birlikte olmaktan baska bir sey(aşk) talep etmemizdir.
Tumuyle benliksiz bir aşktı bu; Tereza, Karenin'den (kopegi) bir sey istemiyordu; onu sevdi diye karsiliginda kendisini sevmesini bile beklemiyordu. Ustelik hicbir zaman kendi kendine ;insan ciftlerine yasami zehir eden sorulari da sormamisti: Beni seviyor mu? Benden daha cok sevdigi bir baskasi var mi? Benim sevdigimden daha cok seviyor mu beni?
Gercek insan iyiligi,ancak karsisindaki gucsuz bir yaratiksa butun safligi ile,ozgurce ortaya cikabilir. İnsan soyunun gercek ahlaki sinavi,temel sinavi onun, merhametine birakilmislara davranisinda gizlidir: Hayvanlara.