Olayların,özellikle de bir dünyanın başlangıcı, daima belirsiz, karmaşık, kargaşalı ve fazlasıyla rahatsız edicidir. Böyle başlangıçlardan kaçımız sağ çıkabilir? Onların hercümercinde kaç can helak olur?
Çağrıyı dinliyor ama kulak asmıyoruz,
Gelecek için umutlanıyoruz, gelecek yalnızca planlarda ibaretken
Bilgeliği düşlüyoruz, her gün köşe bucak kaçtığımız,
Bir kurtarıcı diliyoruz, kurtuluş ellerimizdeyken.
Ve hâlâ uyuyoruz.
Ve hâlâ dinliyoruz.
Ve hâlâ korkuyoruz.
Hakikat... Hakikat ayaklarının sürekli açıkta bırakan bir yorgan gibidir! Uzanırsın, çekersin, ama bir türlü hiçbirimizi örtmez. Tekmelersin, vurursun, ama yetmez... Ağlayarak dünyaya geldiğimiz andan, öldüğümüz ana kadar; biz ağlayıp inleyip feryat ederken o yalnızca başımızı örter!