Zerdüştün Güncesi
@simplereader
Karşında ayakta durduğumda, saydam bir ayna gibi, bana baktın ve kendi imgeni gördün. Sonra “Seni seviyorum,” dedin bana. Ama gerçekte, senin bende sevdiğin bizzat sensin.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Çapa görevi üstlenecek bir sevgi olmayınca, oradan oraya sürüklenir olmuştum.
İnsanların yüz yıldan fazla yaşamama nedeninin buna uygun olmamaları olduğunu anlamıştım. Yani psikolojik olarak. Sanki tükeniyordunuz. Geriye devam etmenizi sağlamaya yetecek kadar bir benlik kalmıyordu. Kendi düşüncelerinizden sıkılıyordunuz. Hayatın kendini tekrarlayışından. Bir süre sonra görmediğiniz hiçbir gülücük, bir jest kalmıyordu. Dünya düzenindeki her değişiklik önceki değişiklikleri hatırlatıyordu.
Ondan ayrıyken yıllar boyunca var olmuştum ama o kadardı işte. Yalnızca bir varoluş. Sözsüz bir kitap.
En çok konuşanın ille de en akıllı olması gerekmiyor; bir hatip ile pazardaki bir satıcı arasında hemen hemen hiç fark yoktur.