Zerdüştün Güncesi
@simplereader
Bütün içtenliğinle konuşman gerekirse, güzelce yap bunu; yoksa sus. Çünkü komşularımızdan biri can çekişiyor olabilir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Hepimiz birtakım mahkumlarız. Kimimizin hücresinde pencere vardır, kimimizin yoktur.
Tarihi yaşayan bir şey haline getirmeye gerek yok. Tarih zaten yaşayan bir şey. Tarih biziz. Siyasetçiler, krallar ve kraliçeler değil. Tarih herkestir. Her şeydir.
Hendrich’inkine benzer durumlardaysa kaç yıl ya da kaç asır yaşadığınız fark etmiyordu çünkü daima kendi kişiliğinizin parametreleri dahilinde yaşıyordunuz. Zaman ve mekan bunu değiştiremezdi. Kendinizden asla kaçamazdınız.
Yemek yemeyi, müziği, şampanyayı,ekimde nadir görülen güneşli öğleden sonralarını sevmene izin var elbette. Şelale manzaralarını, eski kitapların kokusunu da sevebilirsin ama insanları sevmeyi aklına bile getirme. Duydun mu beni? Sakın insanlara bağlanma ve tanıştıklarına karşı olabildiğince az şey hissetmeye çalış. Yoksa yavaş yavaş aklını yitirirsin...