"Hiç de bir şey söylemek zorunda değilsin,"
diyor. "Yapmak zorunda olmadığın bir şey olarak
hatırla bunu daima. Çoğu insan sırf bulunmaz
bir hiçbir şey söylememe fırsatını kaçırdığı
için çok şey kaybetmiştir."
“Bir yanım babamın beni burada bırakıp gitmesini, diğer yanımsa bildiğim yaşama geri götürmesini istiyor. Öyle bir noktadayım ki ne bugüne değin olduğum kişi ne de olabileceğim
yeni kişi olabiliyorum.”
Bade’yi okurken böyle içimde sakin bir şeyler oldu, anlatması zor ama hani bazı kitaplar bağırmaz, yavaş yavaş içine işler ya… tam öyle.
Cümleler çok süslü değil ama hisleri direkt geçiriyor. Bazı yerlerde durup “ben de böyle hissetmiştim” dedim. Özellikle o sessiz duygular, söylenmeyen şeyler… en çok onlar etkiledi.
Hızlı okunacak bir kitap değil bence, sindire sindire gitmek gerekiyor. Eğer böyle sakin, duygusu olan kitapları seviyorsan gerçekten seveceğinizi düşünüyorum.