simurg
@simurgsisi
promise you'll smile once again
Katili nasıl yoktan var olup, güpegündüz onu kaçırıp, ardında hiçbir tanık ve iz bırakmamıştı? Mariana bundan tek bir sonuç çıkarabiliyordu: Veronica onunla isteyerek gitmişti. Ölüme sessizce ve işbirliği içinde gitmişti - çünkü onu oraya götüren adamı tanıyor, ona güveniyordu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bugün ona hiç heyecan vermiyor, sadece insanı hasta edecek bir korku veriyordu. Sevdiği bu araziler ve çayırlar, Sebastian'la birlikte yürüdüğü bu patikalar sonsuza kadar lekelenmişti artık. Artık aşk ve mutlulukla eşanlamlı değildi - bundan böyle sadece kan ve ölümü çağrıştıracaktı.
Neticede herkesin kendi öyküsünün kahramanı olmaya hakkı var. Benim de kendi kahramanım olmama izin verilmesi gerek. Gerçi ben kahraman değilim.
Ben, baş düşmanım.
