Hazinemi aramak için çıktığım bu yolda kaybolduğum gerçeği ile yüzleşmek de uzun bir zamanımı aldı, herkes kişisel menkıbesini kolayca bulabilir mi, yoksa bu yıllar alan bir uğraş mıdır? Benim hazinem nerede? Kişisel menkıbem ne? Onu ne zaman bulacağım ve onu bulduğumu nasıl anlayacağım?
Çıkılan yolda karşılaşılan hiçbir şeyden şikayet etmeden ne istediğini bilerek ve kendi kendine koyduğun engellere takılmadan devam edebilmen için hazırlanmış muhteşem bir yolculuk... İstediğin her şeye bugün ulaşmış olsaydın ne için günlerine devam edecektin? İnsan amacı olmadan nasıl yaşar? Kendine göre mutluluk olarak nitelendirdiği şeye ulaşma çabası olmazsa yoluna nasıl devam eder? Tam da bunları değerlendirerek ilerlersek eğer hayat boyu baktığımız her şey değişecek ve bununla birlikte ulaşmak istediğimiz her şeye bir adım daha yaklaşacağız, belki o bizden uzaklaşmaya devam edecek ama yolda görmemiz gereken her şeyi gördükten sonra muhakkak oraya ulaşacağız...
Kısa bir inceleme yerine sayfalar dolusu soru sorsam sanki kitabı daha iyi açıklar, net bir çıkarım yerine herkese almak istediğini veren muhteşem bir kitap...
"Vardığımı sandığım her noktada kendime bir hatırlatma"
Simyacı, Paulo Coelho tarafından yazılmış, insanın hayallerinin peşinden gitmesini ve kendi kaderini bulmasını anlatan etkileyici bir romandır. Kitabın başkahramanı Santiago, gördüğü bir rüyanın peşine düşerek uzun ve macera dolu bir yolculuğa çıkar.
Roman boyunca cesaret, umut, sevgi ve insanın kendi "kişisel menkıbesini" gerçekleştirmesi gibi konular ele alınır. Sade ve akıcı dili sayesinde okuyucuya önemli hayat dersleri verir ve hayallerin peşinden gitmekten vazgeçmemek gerektiğini hatırlatır.
Simyacı, düşündüren mesajları ve ilham veren hikâyesiyle dünya edebiyatının en sevilen kitaplarından biri olarak kabul edilir.
Reklam
Sevdiğim satırların altını çizmeye kıydığım ilk kitap
Bu kitap bir kere okunmamalı.Ben ilk okuduğumda ortaokul son sınıftım. O zaman bile bazı cümlelerde hissedecek , kendimle bağlantı kurabilecek bir şeyler bulmuşum.Tekrar okuyacağım boş bir zamanımda ki bazı cümlelerdeki , o dönem farketmediğim gizli hislerle şimdi bağ kurabileyim...Öyle bir kitap işte.Böyle bir şey istetiyor bana.
“Bir şeyi gerçekten istediğin zaman, bütün evren arzunun gerçekleşmesi için iş birliği yapar.”
Paulo Coelho’nun Simyacı adlı eseri, ilk bakışta bir çobanın hazine arayışını anlatan sade bir macera gibi görünse de satır aralarında insanın kendini bulma yolculuğunu anlatan güçlü bir felsefi metindir. Kitap, Endülüslü genç çoban Santiago’nun gördüğü bir rüyanın peşinden gitmesiyle başlar ve okuyucuyu İspanya’dan Mısır piramitlerine, uçsuz bucaksız çöllere uzanan sembollerle dolu bir yolculuğa çıkarır.
Eserin en etkileyici yönlerinden biri hiç kuşkusuz çöl tasvirleridir. Çöl, romanda yalnızca bir mekân değildir; adeta yaşayan bir karakter gibidir. Sessizliğiyle düşündüren, zorluklarıyla sınayan ve insanın kendi iç sesini duymasını sağlayan bir öğretmen görevi görür. Santiago’nun yolculuğu ilerledikçe çöl, onun iç dünyasının da bir yansımasına dönüşür. Coelho, çölü kullanarak okuyucuya şu soruyu sordurur: İnsan gerçekten aradığı şeyi dış dünyada mı bulur, yoksa yolculuk boyunca kendi içinde mi keşfeder?
Romanın merkezinde yer alan en önemli kavram ise “Kişisel Menkıbe”dir. Coelho’ya göre her insanın dünyaya gelişinde gerçekleştirmesi gereken bir amacı, bir kader çizgisi vardır. Ancak çoğu insan korkularına, alışkanlıklarına veya başkalarının beklentilerine teslim olarak bu yolculuktan vazgeçer. Santiago ise karşısına çıkan tüm engellere rağmen kendi Kişisel Menkıbesinin peşinden gitmeyi seçer. Bu yönüyle eser, okuyucuya hayallerinden vazgeçmemesi gerektiğini hatırlatan güçlü bir motivasyon metni niteliği de taşır.
Kitap boyunca sıkça karşılaştığımız bir diğer kavram “Evrenin Ruhu” ya da “Dünya Ruhu”dur. Coelho, tüm varlıkların görünmez bir bağ ile birbirine bağlı olduğunu savunur. Rüzgârın, kumun, güneşin ve insanın aynı bütünün parçaları olduğu düşüncesi eserin temel
kalbin sesini dinlemek ve onun korkularını anlamak
"Bir şeyi gerçekten istersen, bütün evren onu gerçekleştirmek için iş birliği yapar" Cümlesi ilk adımı atarak cesaret gösterip yola çıkmamız gerektiğini ve hayatın bize hak ettiğimiz yardımı mutlaka sunacağını en güzel haliyle anlatan harika bir motivasyon cümlesidir. İnanmak, görünmeyeni görünür kılma gücüdür.
Eser,insanın bu hayattaki gerçek amacını bulması ve korkularını aşarak kendi mucizesini yaratması gerektiğini anlatan çok güzel bir kitap. "Ben kimim ve bu dünyadaki amacım ne?" sorusunu, bir çobanın peşinden çölün kalbine inerek sayfalar arası yalın bir dille yol almamızı ve kitabın sonuna geldiğimizde de ruhumuzu güçlendiren bir kitap. Bu tür güzel kitapların bol olması dileğiyle, keyifli okumalar dilerim arkadaşlar. Huzurla demlenin
Aslında bir hazine arama hikâyesi gibi başlıyor ama kısa sürede fark ediyorsun ki mesele hazine değil, yolun kendisi.
Santiago’nun çobanlıktan çıkıp Mısır piramitlerine uzanan yolculuğu dışarıdan bakınca basit bir macera gibi. Ama kitap sürekli sana şunu fısıldıyor: “Aradığın şey bazen dünyanın öbür ucunda değil, senin bakışında.”
En çok akılda kalan tarafı “kişisel menkıbe” fikri. Yani insanın kendi yolunu bulması… Ama Coelho bunu öyle ağır felsefi bir dille değil, masal gibi, çok sade bir anlatımla veriyor. Bu da kitabı kolay okunur ama kolay unutulmaz yapıyor.
Santiago’nun karşılaştığı karakterler de aslında ayrı dersler gibi: çöl, tüccar, simyacı… Her biri ona hem bir şey öğretiyor hem de biraz daha “kendine dönmesini” sağlıyor. Özellikle simyacı karakteri, insanın korkularıyla yüzleşmesi gerektiğini çok net bir şekilde hatırlatıyor.
Kitabın bazı yerleri biraz fazla “her şey bir işarettir” havasında ilerliyor, bu da kimi okura fazla idealist gelebilir. Ama yine de hikâyenin verdiği his güçlü: yol bazen hedeften daha değerli.
Sonunda şunu bırakıyor insana: Belki de hayat, kaybolup kendini bulma hikâyesidir.
Reklam
Reklam