Sinan Afşar
@sinanafschar
Bacon'in Yeni Atlantis'i henüz tamamlanmamış bir eserdir, özel danışmanı, sırdaşı ve ebedi eserlerinin koruyucusu G.Rawley böyle der. Ama düşününce zaten utopialar hiçbir zaman tamamlanmamış eserlerdir. Tamamlanma, ütopyalarını yitirirler.
.
. Bacon bu eserinde ideal devleti; Tanrinin ışığında bilime dayalı tamamen dış dünyaya izole adaletli bir ada ülkedir, lakin eserini tamamlamamıştır.
.
. Meryemi fahişe olarak gören yahudiler (ülkede yaşayan) bile bu ülkede ona övgüler düzmüş, Tanrıya herhangi bir yoldan olsa da inanan herkesin birlik ve ahlak içerisinde yaşamaktadır.
.
. Böylece borçlarını ödüyorlar sanırım, günah çıkarmak gibi tanrı adına iyi ve güzel olanı savunmak onun yolunda. Bir iç ferahlaması, aydınlanma yolu, egoyu tatmin etme kendini kandırmaca, diye baktım kurguya. İnsanlar Tanrıyı hayatin merkezine koymadan ahlâklı ve adil olamıyor mu?
.
. Yarım bırakmasının sebebi budur belkide yalanlarına tahammülü kalmamıştır.
.
. Lakin, bacon putları yıkmaktan yanadir; bilimin ve felsefenin önüne engel olabilecek batıllara karşıdır. Kendi döneminde Tanrıtanımaz biri olarak adlandırılsa da bu kavrama tamamen karşı çıkmıştır. Rönesans avrupanın karanlığından, kiliselerin etkisinden kurtulma, demem o ki imanla paranın kimde olacağı belli olmamalı :)) .
.
.Bu eseri üzerinde çalıştığı sırada aklı hep doğa felsefesi üzerindedir eserini tamamlamadan aklını işgal eden doğaya yönelmiştir. Kitabın son sayfalarına ulaştığınızda bunu gayet iyi anlayacaksınız.
Reklam
Rousseau ve Montesquieu gibi düşünürler, Machiavelli’yi siyasi zorbalığın doğasını açığa vuran bir düşünür olarak görür. J.J Rousseau Toplum Sözleşmesinde onun için ‘’Krallara öğüt verir gibi yapıp halklara büyük öğütler’’ verdiğini belirtiyor hatta.
Bertrand Russell İse Prens’i ‘’gangsterlerin el kitabı’’ olarak nitelendirmiştir.
.
. Lügat da yeni bir terime merhaba... Makveyelcilik.
.
. Makyevelcilik; Her türlü ahlak yasasının hiçe sayıldığı siyaset anlayşı; dürüstlükten yoksun siyaset ya da siyasette amaca ulaşmak için her türlü aracı meşru sayan görüş.
Machiavelli’nin de söylediği gibi ‘’Bu yöntemler egemenlik kazandırabilir ama şan kazandıramaz. ‘’
.
. Prense ithaf mektubuyla 26 bölümden oluşmakta kitap. 1-11 arası bölümler prensliklerden, 12-14 arası bölümler orduyu ele alır, 15-23 arası bölümler prensin vatandaş ve dostlarına karşı nasıl tutum alması gerektiğini ve 24-26 arası bölümler İtalyan prenslerin hatalı tutumlarından bahseder.
.
. Kitabın tarihi arka planı İtalya rönesansı zamanlarıdır. Leonardo da Vinci ve Michelangelo, Machiavelli’nin çağdaşlarıdır. Modern devlet kavramının doğduğu, Avrupa uluslarının genel çizgilerinin belirginleşmeye başladığı bir tarihi arka planıda ele alınmış kitap.
.
. Kitabın başında verilmiş mektuba göre Machiavelli bu kitabı Laurent Medicis'e hükümdarlıkta kolayca yükselsin ve orada kalabilsin diye yazılmış. Sanırım kendisi Italyan milliyetçisi ve dinine bağlı bir şahismiş. Bütün isteği kaosun bitmesi ve ulusunun yükselişi.
.
. Fazla detaylandırılmadan öz ve net, muhakkak siyaset içerisinde olan bir zümreye bir cemaate bir gruba hitap eden herkes bu kitabı okumalı ve ahlâklı bir şekilde yorumlayarak özümlemeli aksi takdirde Russell'in dediği gibi "Gangisterin el kitabı" ünvanını hak etmiş olur.
okuduğum bir çok yorum; sıkıldım, buhran, yarım bıraktım. Bir kitap da özdeş bir sey bulamadığınız da olabilecek bir durum, derine inmek lazım muhakkak sizden bir seyler vardır.
.
.
.
Şizofreni nedir? hastalık mı? akla en yatkin gelen cümle sonu tamlaması; deli bu!!!
aksine, ruhsal çöküşü, duygusal azapları bizlerin 'gerçek dünyasına!' en iyi uyarlama sanatıdır. Sahne sanatları diyelim mi? Sahte dünyanın gerçek oyuncuları.
.
.
.
Binlerce yıldır yaşanmışlıkların ortak paydası muhakkak bulacaktır seni. Bir kenarda saklanamaz, senin aradığın hiçliği dolduracak tek şey geçmişteki ikizin, mutlak ereceksin ona. Ve yeni bir dünya ya kavuşacaksın. Budur ermiş bir ruh; hayat telaşinda oraya buraya koşturan ayaktakimi değil. .
.
.
Bir ızdırabın öyküsü, en kokuşmuş hali ölümün, adım adım yaklaşırken farkın da olamamak gerçek dünyanın!' .
.
.
Kâdim dünya yaşlandı artık ve hala onu kemirmek için binbir telâşa için de olan sahte güzellikler, hayat akışı dediğimiz gündelik uğraşlar. Farkina varan yitik bir beden ayık bir ruh, karanlığın kasvetinde boğulmakta olan.
