Sinan Afşar
@sinanafschar
toplum bilinci bireylerin gizli kalmış cinsellik yada cinsellik tercihleriyle oluşması kaçınılmazdır. ki buna aile ve toplum baskısıda şekil vermektedir. cinselliğin çözümlenemeyen bir çok alanı bulunmaktadır, bebeklikten ergenliğe kadar yaşanan bir çok fizyolojik etken ruhsal durum tercihleri ve sapkınlıkları/sapıklikları şekillendirmektedir. bir bebeğin parmak emmesi bedensel olarak ilk hazırlık evresi sayılmaktadır lakin bu etkenin üzerine farkında olmadan eklenebilecek dürtüler ileride sapıklık olarak karışımıza çıkabilmekte. ve karşı cinse olan dürtülerin eksikliği eşcinsellik olarak da meydana çıkmakta buna toplumun elverisligi de etkendir, bu durum genel olarak doğuşsaldir ve psişik etkenler bunu tetikler geçmişten gelen haz durumları farkındalığı arttırabilir. cinsel tercihler tek-bir çatı altında toplarsam ebeveyn gözetiminde oluşmaktadır diyebilirim tabi ki dogusşal bir engel yok ise hormonel dengesizlik yada dikkat edilmesi gereken etken cinsel organ dejenerasyonu, bireylerin muhakkak bilgi sahibi olması gereken, doğamız gereği ve okunulmasi gereken kitap.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
ilber hocanın yaklaşık gezdiği otuz ülke. gezdiği ülkelerin tarihine dokunarak sosyo-kültürel ve ekonomik değerleri hakkında geçmişten geleceğe bilgi ve bildirimlerde bulunmuş.
Bir mahkûm-yazar olarak tanınan Jean Genet, Gülün Mucizesi’nde suçluya bir övgü yapıtı ortaya koyuyor. Genet’nin ağırlıklı olarak ele aldığı şiddet, eşcinsellik, toplumsal değerlerin çürümüşlüğü gibi temalar; bu kez ancak güçlülerin ve kurnazların yok olmaya direnebildiği acımasız ıslahevi evreninin penceresinden yansıtılıyor. İkinci Dünya Savaşı’yla yokluğun kendini daha da beter biçimde hissettirdiği Fontevrault ıslahevinin küçük suçluları bir parça tütün veya kara ekmek için bedenlerini ve ruhlarını büyüklere sunmakta duraksamazlar. Bu kokuşmuşluktan arınmayı bir tek Harcamone başarabilmiştir.
Genet, gözünde idolleştirdiği idama mahkûm Harcamone’un infaza hazırlandığı gece, Fontevrault’nun gerçekliği ile idamın büyülü atmosferi arasında şiirsellik yüklü bir yolculuğa çıkar. Bir suçlunun, daha doğrusu suçlu olduğu varsayılan genç Harcamone’un yüreğine inen kara adamlar, orada bir mucizeyle karşılaşacaktır. Yargıç, avukat, papaz, cellat dörtlüsü insanlık adına karar veren bir kötülük kumkuması oluşturmuştur sanki. Toplumun kara vicdanını simgeleyerek Genet’nin dışladığı ve dışlandığı toplulukların sözcüleridir onlar.Çarmıha gerilmeyi mucizeye dönüştüren İsa’dan bütün mistiklerin ardına düştüğü gülün gizemli varlığına kadar bütün mucize alanları buradadır. Bunların tamamını çağrıştırarak Genet bize bir edebiyat mucizesi sunuyor aslında. Hegel’le Genet’yi karşılaştırarak okuyan Derrida’nın “Çan Sesi”nde yazdığı gibi, “Bütün dünya edebiyatı, global olarak ‘mim’ oyununa dönüştürülmüş, yorumlanmış, alay edilerek tekrar edilmiştir” sanki. “Yolculuklar, odiseler, çarmıha germeler, cehenneme inişler, piramitleri boydan boya kat etme çabaları, mozoleler, harikalar diyarları, okyanus diplerinde saklı hazineler. Öğelerin ötesindeyiz burada. Kimi zaman zorlu bir yürüyüş, kimi
