Since 2002.Edebiyat
Harry Potter'ı ilk kez 2002-2003 eğitim öğretim yılında, 5. sınıfta okuduğumu varsayarsak, 2025 yılı itibarıyla Harry Potter yaklaşık 23 yıldır hayatımda demektir. Hayatımdaki en doğru şeylerin, 'kendi seçtiklerim' arasında ikidir. İkincisi de İlahiyat okumak fikriydi, onu da anladım artık. Ben kitap okumayı hep sevdim ama tüm kitapları bunca yıldır hayatımla devam etttirmiyorum. Bir süür seri okudum şimdiye kadar, başkaları için 'hayatımın serisi' denilebilecek çok seri. Kimseye bir şey denemez bir bağ meselesi bu. Ama benim bağım ortada. Bu sene denedim, yani okumadan bir yıl geçirebilirsin seren dedim. Sonra da ne gerek var ki dedim. Derdim ne. En azından Felsefe Taşı'nı okuyarak biraz iyileşebilirim diye umdum. Evet kesinlikle on yaşıma dönüyorum. Ezbere bilmek hiçbir şey fark ettirmiyor. Ne güzeldi. Gerçekten. O zamanlara dönemeyeceğimi biliyorum ama öyle tasasız öyle mutlu günleri hatırlamanın bile bir terapi hali oluyor. Babam bana bakıp ne zaman bu sihir büyü kitaplarını bırakıp düzgün dini kitaplar okuyacaksın derdi. Fazlası yok yani öyle kırıldığımı hatırlamıyorum. İyi ki demiş belki o beni bilemiştir, bilemiyorum. Şimdi ortamlara çok hakim olmasam da çocukların çok farklı şeylere bağlandığını biliyorum. Deli deli şeylere. O yüzden her ne kadar başlangıçta millet bana kızsa da ben yeğenlerime Harry Potter okumayı aşıladım. Öyle düşünüyorum. Zaten bir şeye bağlanacaklardı, bunun en zararsız olanı olmasını istedim ki ben Harry Potter evreninden çok şey öğrendim, bazen iyi bazen kötü. Mesela dostluk kavramını burada öğrendim ve asla karşılığını bulamadım. Çok mu aradım, yok ama demek ki denk de gelmedi. Ben dostlarım için ölmeyi öğrendim burada ama insanlar bir şeye çok üzülünce sen de çok içselleştiriyorsun, yüksek yaşıyorsun diyorlar. ilginç. Sevgi